Biblioteka F.A.Q. Wizyty Warsztaty
Certyfikat Rzetelności
FAQ
FAQ, czyli Frequently Asked Questions

FAQ, czyli Frequently Asked Questions (Najczęściej Zadawane Pytania) to miejsce, gdzie odnajdą Państwo profesjonalnie przygotowane odpowiedzi na najczęstsze pytania dotyczące aspektów związanych z wychowaniem i rozwojem dzieci.

Jeśliby mieli Państwo sugestie czy swoje propozycje pytań - zapraszamy do kontaktu.


Czy raczkowanie jest ważnym etapem w rozwoju? Odpowiedź

Czy zabraniać dziecku powtarzania brzydkich słów? Odpowiedź

W jaki sposób wybierać odpowiednie zabawki dla dziecka? Odpowiedź

Jak reagować, gdy dziecko ssie palec? Odpowiedź

Co zrobić gdy roczne dziecko gryzie? Odpowiedź

Kiedy można stwierdzić, że dziecko jest leworęczne? Odpowiedź

Kiedy i czy zacząć dawać dziecku kieszonkowe? Odpowiedź

Tu zdania są podzielone. Najczęściej rodzice decydują się na ten krok gdy dziecko rozpoczyna naukę w szkole. Jest to najczęściej czas pierwszych samodzielnych zakupów w szkolnych sklepikach.
Jeśli decydujemy się na taki krok powinniśmy ustalić z dzieckiem pewne zasady. Kieszonkowe :

  • nie powinno być kartą przetargową (dostaniesz jak przyniesiesz ze szkoły piątkę)
  • powinno być wypłacane zawsze w umówionym terminie
  • rozporządzanie pieniędzmi powinno należeć do dziecka (tylko w ten sposób nauczy się odpowiedzialności)
  • w sytuacji gdy dziecko popełni błąd w „zarządzaniu” swoimi pieniędzmi zamiast je karać powinno dostać informacje, w jaki sposób w przyszłości uniknąć podobnych błędów.
  • W ten sposób oddanie dziecku do dyspozycji drobnej kwoty nauczy je odpowiedzialności i samodzielności w gospodarowaniu pieniędzmi. Oczywiście kieszonkowe nie jest jedynym sposobem zdobycia tych umiejętności przez dziecko. Decyzja należy do rodziców.

    Czy należy namawiać i zmuszać małe dzieci do jedzenia? Odpowiedź

    Jeśli dziecko jest zdrowe i nie ma kłopotów z niedowagą (jego waga mieści się w przedziałach norm medycznych dla danego wieku) to znaczy, że je tyle ile potrzebuje. Dla wielu rodziców oddanie dziecku odpowiedzialności za ilość zjadanego posiłku jest trudnym zadaniem. Z drugiej strony, namawianie i zmuszanie do jedzenia nie daje dziecku szansy na uzyskanie kontroli nad podstawowymi potrzebami - nad głodem i poczuciem sytości – w takim wypadku to rodzic jest tym, który określa te stany. Oddanie dziecku odpowiedzialności i zaproszenie go do wspólnego komponowania posiłków jest świetnym sposobem na to, by maluch nauczył się dobrych zasad żywieniowych. Dziecko wie (oczywiście jeśli w między- czasie nie wypiło mnóstwa soku i nie zjadło garści słodyczy) kiedy jest głodne, a kiedy nie. Dzieci mają dobrą intuicję i jeśli dorosły uważnie słucha, dziecko powie czego i w jakiej ilości potrzebuje.
    Nie należy dziecka zmuszać do jedzenia, natomiast należy zaakceptować jego zdanie dbając, by miało dostęp do pełnowartościowego pożywienia w odpowiednich odstępach czasu. Maluch musi po prostu zgłodnieć i nauczyć się, że jest to moment kiedy należy zjeść samodzielnie posiłek.
    Dodatkowo można:

  • wprowadzić stałe pory posiłków
  • podawać dziecku taką porcje jedzenia, którą jest w stanie zjeść – zbyt duże porcje zniechęcają dzieci do jedzenia
  • spróbować razem przygotowywać niektóre potrawy
  • podawać potrawy w atrakcyjnej formie (np. śmieszne kanapki)
  • podawać potrawy lubiane przez dziecko
  • urozmaicać potrawy dając szanse próbowania nowych smaków
  • nie popędzać przy jedzeniu
  • nie dokarmiać jeśli dziecko daje sobie rade samo

  • Zmuszanie daje najczęściej odwrotny efekt, a trochę cierpliwości i akceptacji pomaga dzieciom w wyrobieniu sobie dobrych nawyków żywieniowych. Jeśli jednak borykamy się z medycznymi konsekwencjami braku apetytu u dziecka powinniśmy postępować zgodnie z zaleceniami lekarza.

    Czym jest okres w życiu dziecka nazywany „buntem dwulatka”? Odpowiedź

    Ten moment, na który z niepokojem czeka większość rodziców, to bardzo ważny etap w rozwoju małego dziecka. To moment, w którym dziecko wkracza w okres budowania własnego poczucia wartości i niezależności. Odkrywa swoje możliwości oddziaływania na otaczający świat i oczywiście rodziców. A swoją siłę sprawdza powtarzając w kółko – NIE - i reagując złością na każdy zakaz ze strony rodzica.
    Oczywiście nie wszystkie dzieci burzliwie przechodzą ten etap. Jedne złoszczą się mniej, a inne wkładają w to mnóstwo energii. Trudno jest powiedzieć w jaki sposób Wasze dziecko będzie reagowało, ale warto poznać kilka zasad, które pomogą Wam i maluszkowi przejść przez ten życiowy etap.

  • dwulatki uwielbiają słowo „Nie”, ale tylko w swoim wykonaniu - warto więc używać go jak najmniej i pozostawić tylko na „specjalne” okazje;
  • dobrym sposobem odwrócenia uwagi dwulatka od sprzeciwu jest umożliwienie mu wyboru - warto postarać się o to, by maluch zanim odrzuci Waszą propozycje skoncentrował swoją energię na wyborze (np.: „założysz niebieskie spodenki czy czerwone?” Zamiast: „Czy założysz spodenki?” - w ten sposób uda nam się uniknąć całkowitej odmowy założenia spodni);
  • zaakceptujcie wszystkie uczucia dziecka – pozwólcie mu się również pozłościć
  • spokojem reagujcie na napady złości malucha - on potrzebuje waszej pomocy w poradzeniu sobie ze swoimi emocjami.
  • A co najważniejsze uważnie obserwujcie swoje dziecko i zwracajcie uwagę na jego potrzeby. Ataki złości pojawiają się najczęściej właśnie w odpowiedzi na niezaspokojenie potrzeb dziecka. Dając dziecku miłość, poczucie bezpieczeństwa i uwagę rodzica, na pewno uda Wam się przejść przez ten etap nie napotykając po drodze zbyt wielu trudności.